Meten van werkgerelateerde CO2-uitstoot: is het uitvoerbaar voor flexkrachten?

werkgerelateerde CO2-uitstoot

Hoe reizen jouw werknemers naar het werk? Er zijn genoeg opties om je bestemming te bereiken. De een geeft voorkeur aan de trein of de bus en de ander aan de fiets of de auto. De ene optie is milieuvriendelijker dan de andere. Als werkgever houd je je waarschijnlijk beperkt bezig met het vervoersmiddel van jouw werknemers. Maar hier gaat binnenkort verandering in komen.

Het kabinet heeft namelijk een nieuwe klimaatregel ingevoerd. Vanaf 1 januari 2022 geldt er een maximumnorm voor zakelijke mobiliteit. Deze norm heeft als doel dat het meten van de CO2-uitstoot een klimaatwinst oplevert van een miljoen ton minder CO2-uitstoot in 2030. Concreet betekent dit voor werkgevers van meer dan honderd werknemers dat zij moeten bijhouden hoe hun werknemers reizen en wat hun CO2-uitstoot is. Als zij niet aan de norm voldoen, hebben zij vier jaar de tijd om acties te ondernemen die leiden tot minder uitstoot.

Een mooi uitgangspunt, maar is het wel haalbaar?

Extra administratie

Veel bedrijven hebben twijfels bij de uitvoerbaarheid van dit plan. Het meten van de CO2-uitstoot levert namelijk een hoop extra werk op. Er moet een hele nieuwe administratie worden bijgehouden. En dan rest ook nog de vraag: hoe kan je dit het beste aanpakken?

Daarnaast zorgt deze meetplicht ook voor een rapportageplicht. Dit moet werkgevers helpen met het verduurzamen van mobiliteit, doordat zij door de plicht op de hoogte zijn van de CO2-uitstoot en de oorzaken.

Privacy
Een andere twijfel van het bedrijfsleven is dat deze meetplicht mogelijk de privacy van werknemers schendt. In principe zijn werknemers vrij om te kiezen met welk vervoersmiddel zij naar hun werk gaan. Maar met deze meetplicht gaan werkgevers hier wel naar vragen. Bovendien leidt het ertoe dat zij hun werknemers gaan beïnvloeden om op een andere manier naar werk te komen.

Flexkrachten

De Nederlandse arbeidsmarkt kent behoorlijk wat flexibel werkende uitzendkrachten, ZZP-ers, consultants en interimmers. Deze groep reist gemiddeld net wat verder dan werknemers die vast in dienst zijn. Resultaat: flexkrachten zorgen voor meer CO2-uitstoot. Als je als organisatie veel gebruikmaakt van flex, dan vormt dit een extra uitdaging om aan de norm te voldoen. Deze groep werknemers is namelijk minder te beïnvloeden en mogelijk zijn ook de rapportages een grotere uitdaging.

Het plan

Werkgevers die niet aan de norm voldoen, krijgen tot 2026 de tijd om acties te ondernemen waardoor deze wel gehaald wordt. Dit kan bijvoorbeeld door het stimuleren van het gebruik van OV of de fiets, of bijvoorbeeld door de inzet van elektrische auto’s.

De eerdergenoemde ‘rapportageplicht’ maakt hier ook onderdeel van uit. Na het voldoen aan deze rapportageplicht, krijgen werkgevers een basisrapport terug dat hen helpt met het verduurzamen van mobiliteit. Dit zullen we in ieder geval de komende vier jaar moeten volhouden. Daarna evalueert het ministerie in 2026 de behaalde CO2-reductie. Op basis van wat hieruit komt, worden de nodige aanpassingen gemaakt.

Wat nu?

De nieuwe meetplicht voor werkgerelateerde CO2-uitstoot kan voor uitdagingen zorgen. Het levert extra werk op, is privacygevoelig en je moet rekening houden met je flexkrachten. Om de grootste zorgen uit handen te nemen, zijn wij een samenwerking aangegaan met Fynch.

Samen met Fynch regelen wij het meten van de reisbeweging door flexkrachten, de afrekening hiervan tussen opdrachtgever en uitzendbureau en maken wij een rapportage op zowel reiskosten als jouw CO2-footprint.

Voor meer informatie: https://flexjungle.flexforcemonkey.com/propositie-fynch/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.